داروی آب | ترکیبات و ویژگی ها

داروی آب محلولی حاوی آب و مواد دیگری است که این مواد هر کدام وظیفه ی خاصی را در چاپ افست انجام می دهند.

داروی آب و چاپ افست

چاپ افست که به آن لیتوگرافی افست یا لیتو افست نیز می گویند، در چاپ تجاری، روش چاپ پرکاربرد است که در آن تصویر مرکب شده روی صفحه چاپ که در اصلاح به آن زینک گفته میشود بر روی یک استوانه لاستیکی چاپ می شود و سپس (به عنوان مثال، افست) به کاغذ یا مواد دیگر منتقل می شود.

لیتوگرافی بر این اصل کار می کند که روغن و آب با یکدیگر مخلوط نمی شوند. نواحی تصویر روی سطح چاپ یعنی روی زینک باید روغن دوست (جذب کننده ی مرکب چاپ) و همچنین آبگریز باشد . در عین حال، نواحی بدون تصویر روی صفحه روغن گریز و آب دوست باشند. در فرایند چاپ اپراتور در حین چاپ تلاش می کند تا تعادل مرکب-آب بهینه را به دست آورد. در حالت ایده‌آل، جوهر باید حدود 15 درصد ظرفیت پذیرش آب داشته باشد، یعنی امولسیونی از آب و مرکب چاپ داشته باشیم. “داروی آب” نواحی بدون تصویر روی زینک را آبدوست و همچنین روغن گریز نگه می دارد. داروی آب محلولی حاوی آب و مواد دیگری است که این مواد هر کدام وظیفه ی خاصی را انجام میدهد و  از آب نیز عملکردهای مختلفی را انجام میدهند.

داروی آب عمدتاً برای حفظ ماهیت آبدوست مناطق غیرتصویری، یعنی حساسیت زدایی از نواحی غیرتصویری لازم است تا در حین چاپ جوهر در مناطق غیر تصویر وارد نشود. ما می‌توانیم روی هر دستگاه چاپ لیتوگرافی مشاهده کنیم که اگر آب را کم کنیم، مرکب چاپ شروع به پیشروی در مناطق غیرتصویر می‌کند، اگر آب را بالا ببریم، ممکن است مرکب در تمام زینک پخش شود و مرکب به نقاط غیر تصویر مهاجرت کند زیرا بالانس آب و مرکب از بین رفته و اجزا نمیتوانند به تنهایی روی زینک در جای خود قرار گیرند. هر دو مورد ذکر شده باعث کثیف شدن و یا بور شدن چاپ نهایی میشود و زیرا اگرچه دو سطح تصویر و غیر تصویر بسیار متفاوت هستند، در صورت اختلاط به صورت امولسیون هر دو می توانند مرکب یا آب را بپذیرند. به همین دلیل است که یک چاپگر سعی می کند در حین چاپ به تعادل بین مرکب و آب دست یابد.

ترکیبات

داروی آب شامل ترکیبات زیر میباشد:

• یک ترکیب اسیدی یا بازی (جهت تنظیم PH داروی آب)
• یک بازدارنده از سایش (مانند نیترات منیزیم) که از اکسیداسیون یا سایر واکنش های شیمیایی که ممکن است به زینک و غلتک ها آسیب برساند جلوگیری می کند.
• یک صمغ (اکثرا صمغ عربی) که نواحی غیرتصویری زینک را خیس می کند.
• یک عامل خیس کننده (معمولاً یک ترکیب الکلی مانند ایزوپروپانول ) که کشش سطحی محلول را کاهش می دهد و آن را قادر می سازد راحت تر جریان یابد.
• آنتی باکتریال که به از بین بردن هر گونه رشد باکتری و یا میکروب در محیط مرطوب غلتک کمک می کند.
• یک ماده ضد کف که همانطور که از نام آن مشخص است، تمایل محلول به کف کردن یا حباب های سطحی را کاهش می دهد که می تواند باعث ایجاد مشکلاتی در انتقال تصویر شود.

داروی آب همچنین ممکن است حاوی یک ترکیب خشک کننده (معمولاً کلرید کبالت) باشد که برای افزایش کارایی خشک کن در مرکب به کار می کند. یک خشک کن معمولاً زمانی اضافه می شود که مرکب به اندازه کافی سریع خشک نمی شود تا از مشکلاتی مانند پشت زدن جلوگیری کند.

نقش آب در عملکرد داروی آب

بیشترین سهم داروی آب، آب است و مهم است که آب مصرفی تا حد امکان عاری از ناخالصی باشد. آب با غلظت بالایی از یون های منیزیم و کلسیم به عنوان آب “سخت” شناخته می شود. آب عاری از چنین موادی به آب “نرم” معروف است.  سختی آب بر حسب رسانایی الکتریکی  آن اندازه گیری می شود، زیرا غلظت یون بیشتر در آب رسانایی آن را افزایش می دهد.

آب با سختی بالاتر از 220 ppm (یعنی رسانایی بیشتر از 330 µmhos/cm) ممکن است برای عملکرد بهتر در دستگاه چاپ نیاز به تصفیه داشته باشد، زیرا هر چه سختی آب بیشتر باشد، می تواند pH محلول را بیشتر کند.

نقش صمغ عربی در داروی آب

صمغ عربی معمولاً به عنوان یک عامل حساسیت استفاده می شود. این شیره خشک شده درخت اقاقیا است که در بخش هایی از آفریقا رشد می کند. این صمغ محلول در آب بوده و میل ترکیبی بالایی با فلز آلومینیوم دارد و در pH نزدیک به چهار بهترین پیوند را برقرار می کند. سایر پلیمرهای محلول در آب مانند صمغ کاج اروپایی، نشاسته، کربوکسی متیل سلولز (CMC) نیز به عنوان عامل حساس سطح زینک استفاده می‌شوند. پس از هر بار استفاده از داروی آب ، مقدار کمی صمغ به سطح صفحه به ویژه مناطق غیر تصویری می‌چسبد که تشکیل یک فیلم محافظ میدهد. ارائه یک فیلم محافظ روی سطح زینک هنگامی که دستگاه برای مدت طولانی متوقف می شود، بسیار مهم است که این فیلم صمغی برای محافظت در برابر اکسیداسیون کافی باشد.

ویژگی های دیگر

یکی از ویژگی های مهم داروی آب ، توانایی آن در تشکیل سریع یک لایه نازک بر روی غلتک ها و پلیت چاپ یا به عبارت دیگر، “خیس کردن” سریع این سطوح است. ترشوندگی محلول تابعی از کشش سطحی مایع است که بر حسب داین بر سانتی متر اندازه گیری می شود.آب خالص دارای کشش سطحی 72 دین در سانتی متر است. استفاده از یک خیس کننده ی الکلی  کشش سطحی را به اندازه کافی کاهش می دهد که برای تشکیل سریع یک لایه نازک مناسب باشد. باشد.

استفاده از الکل در  داروی آب علاوه بر کاهش کشش سطحی دارای مزایای دیگری نیز می باشد ولیکن باید توجه شود که استفاده از الکل بر روی ویسکوزیته و فراریت داروی آب نیز موثر است که باید کنترل شود، برای مثال اگر فراریت داروی آب زیاد شود ممکن است نتواند غلتک هارا خیس کند.

PH   محلول اندازه گیری اسیدی یا قلیایی (بازی) آن محلول است که به صورت غلظت یون های هیدروژن (H+) یا هیدروکسیل (OH-) اندازه گیری می شود. محلولی با pH =7 خنثی توصیف می شود، با کاهش pH محلول اسیدی تر و با افزایش pH قلیایی تر می شود. بیشتر داروهای آب  مقدار کمی تا متوسط اسیدی هستند، زیرا صمغ عربی ای که صفحه استفاده می‌شود، در صورت افزایش pH از 5 (یعنی اسیدی شدن کمتر) اثربخشی خود را از دست می‌دهد.

با توجه به اندازه گیری موارد بالا میتوان داروی مناسب را در هر چاپخانه استفاده کرد.

برای آشنایی بیشتر با ویژگی های داروی آب و مهمترین نکات در مورد آن می توانید مقالات مرتبط را مطالعه کنید.