مرکب های چاپ به صورت مایع یا ویسکوزیته های مختلف می باشد. وقتی که روی سطح انتقال پیدا می کنند (چاپ می شوند) باید فیلم انتقالی تبدیل به یک فیلم جامد مقاوم و مناسب سطح چاپی باشد و به آسانی از آن سطح برداشته نشود. این عمل را خشک شدن گویند.
وظیفه یک مرکب ساز تولید مرکبی است که در هر نوع سطحی و با هر روش چاپی تعادلی بین خشک شدن و ثابت شدن روی سطح چاپی برقرار باشد و فیلم چاپ شده نظر صاحب کار را فراهم سازد.
روش های خشک شدن به شرح ذیل می باشد:
خشک شدن مرکب چاپ به روش فیزیکی یا جذب شدن
در این روش یک مرکب وقتی روی کاغذ جذبی می تواند ثابت و پایدار باشد که جذب کاغذ شده و ثابت گردد. همه مرکب ها قابلیت خشک شدن به روش جذبی را دارند. مثال : روش چاپ روی کاغذ های روزنامه ای
خشک شدن مرکب به روش اکسیداسیون
یک مرکب وقتی با اکسیژن هوا بعد از چاپ روی سطح چاپی خشک می شود که اولا سطح جذبی نیست و به وسیله وجود رزین هایی با پیوند های دوگانه با اکسیژن موجود در جو جامد و اکسیده شده و پایدار می گردد. در این مرحله خشک شدن اگر سطح کاغذ برقی باشد می تواند بخشی از حلال جذب شده و بخش دیگر نیز به وسیله اکسیداسیون در سطح محکم و پایدار می شود. سرعت خشک شدن در این روش بستگی به نوع پیگمنت، نوع وارنیش و نوع حلال ها و روغن هایی که در ساختمان مرکب به کار رفته اند، دارد.
خشک شدن مرکب چاپ به روش تبخیر حلال از سطح چاپی
بسیاری از مرکب ها به وسیله تبخیر حلال از سطح چاپی (فیزیکی) و خروج حلال ها از مرکب خشک می شود. این تبخیر شامل خروج حالال از رزین ها و رنگدانه ها و سایر مواد ساختمان مرکب می شود. نسبت خشک شدن بستگی به میزان فراریت حلال ها دارد که جهت ساختمان مرکب انتخاب می شوند. در انتخاب حلال ها به علایق حلال ها به رزین های انتخابی باید توجه شود. لذا در بعضی موارد علاقه حلال به رزین به قدری بالا است که برای خروج و فراریت حلال از سطح چاپی وادار به مصرف انرژی می شویم. در این نوع خشک شدن باید اطمینان حاصل کنیم که حلال ها حتما از سطح چاپی خارج شده باشند در غیر این صورت سطح چسبیده و اگر روش چاپ گراور یا فلکسو گرافی باشد در آن صورت رول جمع شده بعد از چاپ به هم خواهد چسبید.
خشک شدن مرکب به روش شیمیایی
البته روش خشک شدن اکسیداسیون را می توان به خشک شدن شیمیایی نسبت داد ولی چون در بعضی موارد ساختمان مرکب از دو قسمت A و B تشکیل می شود که به هنگام چاپ با هم مخلوط و چاپ می شوند. در این روش بخش A و B با هم واکنش شیمیایی انجام داده و فیلم سختی را تشکیل می دهند. مثل مرکب های سیلک اسکرین دو بخشی یا دو جزئی یا خشک شدن به روش کاتالیزوری که در آن مرکب در حین چاپ کاتالیزور مثل بعضی از اسید ها مثل اسید فسفریک یا هرنوع اسید ارگانومتالیک که سبب افزایش سرعت خشک شدن با هوا ایجاد ترکیبات جانبی در پلیمر های موجود در ساختمان مرکب می نماید. کلیه واکنیش شیمیایی به کار گرفته در خشک شدن شیمیایی به وسیله حرارت سرعت پیدا می کنند.
خشک شدن مرکب به روش اشعه های تابشی
شکل های متعددی از خشک شدن های اشعه های تابشی وجود دارد از جمله این اشعه ها اشعه UV (ماورای بنفش) مادون قرمز (IR) مایکروویو (MICROWAVE) و فرکانسی های رادیویی و E.B (الکترون بیم) هر کدام از اشعه های فوق در نهایت منتهی به یک واکنش شیمیایی سلسل می گردد که موجب سخت شدن فیلم چاپی می شود. برای مثال در روش UV مرکب شامل پلیمر های نیمه و نیمه فعال و کامل یا عوامل اضافی بوده که در اثر تابش اشعه UV موجب فعال شدن پلیمر شده و ایجاد رادیکال های متعدد گردیده و سپس با ترکیب شیمیایی این رادیکال ها پلیمرهای سه بعدی پیچیده حاصل که سطح چاپی سخت می گردد.
با امواج کوتاه و بلند در اشعه مادون قرمز باعث ایجاد حرارت و گرمای لازم برای ایجاد انرژی جهت خروج حلال های سطح چاپی به ویژه در روش لیتوگرافی افست می گردد که سطح چاپی کاملا شیشه ای می گردد.
یا ستون الکترونی E.B همانند روش خشک شدن UV ایجاد رادیکال کرده و سپس رادیکال ها با هم ترکیب، ترکیبات پیچیده سه بعدی شده و سطح چاپی خشک می شود. در روش مایکروویو و امواج رادیویی موجب خروج حلال های قطبی (مثل آب- الکل یا هر نوع حلال قطبی مثل کتنون ها از محیط مرکب می گردد.
